Histeroskopia laparaskopowa to określenie, które można spotkać podczas poszukiwania informacji o małoinwazyjnych zabiegach ginekologicznych. W praktyce medycznej częściej mówi się jednak o histeroskopii i laparoskopii wykonywanych podczas jednego zabiegu. Są to dwie różne metody, które pozwalają lekarzowi ocenić zarówno wnętrze jamy macicy, jak i narządy znajdujące się w miednicy mniejszej. Połączenie obu technik może być zalecane przede wszystkim wtedy, gdy potrzebna jest dokładniejsza diagnostyka lub jednoczesne leczenie określonych nieprawidłowości.
Na czym polega histeroskopia laparaskopowa?
Aby wyjaśnić, czym jest histeroskopia laparaskopowa, warto rozróżnić oba elementy zabiegu. Histeroskopia umożliwia obejrzenie wnętrza jamy macicy. Lekarz wprowadza przez pochwę i szyjkę macicy cienki instrument optyczny – histeroskop – wyposażony w kamerę. Obraz przekazywany jest na monitor, dzięki czemu można dokładnie ocenić błonę śluzową macicy oraz wykryć znajdujące się w jej obrębie nieprawidłowości. Histeroskopia może mieć charakter diagnostyczny, ale podczas procedury możliwe jest również wykonanie biopsji lub usunięcie niektórych zmian, na przykład polipów.
Laparoskopia pozwala natomiast obejrzeć narządy miednicy mniejszej od strony jamy brzusznej. Dostęp uzyskuje się przez niewielkie nacięcia w powłokach brzusznych, przez które wprowadzana jest kamera oraz – w razie potrzeby – odpowiednie narzędzia chirurgiczne. Metoda ta może służyć zarówno diagnostyce, jak i leczeniu, między innymi zmian w obrębie jajników, zrostów czy ognisk endometriozy.
Połączenie histeroskopii i laparoskopii daje więc możliwość oceny narządu rodnego z dwóch różnych perspektyw podczas jednej procedury.
Kiedy wykonuje się histeroskopię i laparoskopię jednocześnie?
Decyzję o zastosowaniu obu metod podejmuje lekarz na podstawie objawów pacjentki, wyników wcześniejszych badań oraz celu planowanego leczenia. Takie postępowanie może być rozważane między innymi w diagnostyce problemów związanych z płodnością, nieprawidłową budową macicy, niektórymi zmianami w jej jamie oraz schorzeniami dotyczącymi pozostałych narządów miednicy mniejszej.
Histeroskopia znajduje zastosowanie między innymi w diagnostyce nieprawidłowych krwawień z dróg rodnych, polipów i mięśniaków wpływających na jamę macicy, a także wybranych problemów związanych z zajściem w ciążę lub jej utrzymaniem.
Laparoskopia może uzupełnić diagnostykę, gdy konieczna jest równoczesna ocena powierzchni macicy, jajowodów, jajników oraz innych struktur znajdujących się w miednicy.
Jak przebiega histeroskopia laparaskopowa?
Dokładny przebieg procedury zależy od wskazania medycznego i zakresu planowanego zabiegu. Jeżeli histeroskopia jest łączona z laparoskopią operacyjną, procedura jest zazwyczaj wykonywana w warunkach bloku operacyjnego, a sposób znieczulenia ustala zespół medyczny.
Podczas histeroskopii lekarz wprowadza histeroskop przez naturalne drogi rodne – nie ma więc potrzeby wykonywania nacięcia w celu uzyskania dostępu do jamy macicy. W czasie laparoskopii wykonuje natomiast niewielkie nacięcia powłok brzusznych umożliwiające wprowadzenie kamery i potrzebnych narzędzi.
Jeśli podczas badania zostanie stwierdzona zmiana kwalifikująca się do leczenia zabiegowego, w określonych przypadkach można od razu przeprowadzić odpowiednią procedurę. Zakres leczenia zawsze zależy jednak od wcześniejszych ustaleń, rodzaju wykrytej nieprawidłowości oraz bezpieczeństwa pacjentki.
